թերթում եմ պատիս կախված երկու օրացույցները` մեկը Ռոտերդամը պատկերող, մյուսն էլ Միլանի եկեղեցուց նվեր ստացվածը... միտեսակ միշտ սպասում եմ էս թերթելու օրվան ու միշտ ինչ-որ պլաններ ու մտադրություններ եմ կապում հաջորդ թերթելու պահի հետ...
(իսկ հաջորդ թերթելոուց ես արդեն մտահոգված կլինեմ իմ ծնունդը նշելու հոգսերով :D)

արդեն երկրորդ տարին ա ինչ այս օրը ինձ համար չի նշանակում նոր տարվա սկիզբ.. բայց հուսով եմ որ առավոտյան շուտ կարթնանամ ու պատուհանից կհետևեմ նրան թե ոնց են երեխեքը պատրաստվում դպրոց գնալուն...
ես ինչքան էլ չուզենայի որ դասերը սկսվեն, միևնույնա միշտ անհամբեր սպասում էի էս ամսի մեկին որովհետև ուզում էի գնալ դասի ու ընկերներիս տեսնել :)

համ էլ վաղը հաստատ ոտքով կգնամ գործի որ մետրոյում ինձ չլխճեն :D ու տեսնեմ փողոցների խցանումները =))))

հուսով եմ էս աշունը սպասումներս կարդարացնի ու ես անընդհատ կարոտով չեմ հիշի ամառը

բայց այնուամենայնիվ ամառը վերջացավ... :(