Որոշել եմ մեկ-մեկ էլ հայերեն գրել, քանի որ անգլերեն նյութերի պակասություն ինտերնետում կարծես թե չկա, ես էլ անգլերենս կատարելագործելու էդքան շատ կարիք չունեմ այլևս, կարող եմ անցնել հայալեզու պարունակության հարստացմանը :)



Այսօր ամբողջ քաղաքակիրթ աշխարհը մասնակցում էր «Երկրի ժամ» կոչվող էկոլոգիական ակցիային, որին նույնիսկ միացել էր Երևանի քաղաքապետարանը (մեկ ժամով անջատելով փողոցային լուսավորությունը) ու մի քանի մասնավոր ընկերություններ: Ֆեյսբուքով ու որոշ հեռուստաալիքներով լուսաբանված ակցիային միացան նաև շատ անհատներ, մեկ ժամով իրենց տան էլեկտրականությունը անջատելով: Ես նույնպես տանը հայտարարեցի` «լույսերը անջատելու եմ, ու շատ խնդրում եմ նաև հեռուստացույցները անջատել», սակայն ցավոք հեռուստացույցների հարցով մերոնց համոզել չհաջողվեց :( Մոմերի սեփական հավաքածուից մի շարք մոմեր տրամադրեցի սենյակների լուսավորությանը ու քրոջս հետ ճաշեցինք մոմի լույսերի տակ: Քույրս նույնիսկ հիշեց, թե ասում են որ մթության մեջ ուտելիս ավելի շուտ ես կշտանում սովորաբար :))





Մտքովս անցավ, որ կարելի էր շատ հանգիստ նախապես հայտարարել ու 1-ժամանոց հովհարային անջատում կազմակերպել քաղաքում: Չեմ կարծում թե շատ մարդ կտուժեր: Ոնց էլ չլինի համարյա բոլորը գիտեն ինչա դա նշանակում, բացի դրանից քիչ չի եղել որ մի քանի ժամով հոսանքազրկվել ենք տարբեր վթարների պատճառով: Այդ մեկ ժամը մթության ու էլեկտրական սարքերի (հատկապես հեռուստացույցի) լռության մեջ շա՛տ շատ օգտակար ու հաճելի կարող է լինել: Օրինակ`

1. Կարելի է ընտանիքով կամ ընկերներով հավաքվել ու մոմերի լույսերի ներքո լոտո, մոնոպոլիա կամ այլ նմանատիպ խաղ խաղալ (արևածաղկի սերմերը` ըստ ցանկության):


2. Մենակ լինելու դեպքում կարելի է առանց խոչընդոտների ու խանգարող հանգամանքների մտածել, պլանավորել, խորհել դեսից-դենից… կարծում եմ ոչ միայն ինձ մոտ է նման կերպ «առանձնանալու» ցանկություն լինում:


3. Կարելի է կազմակերպել 90-ականների հիշողությունների երեկո, հանել հին լուսանկարների ալբոմները և հիշել/գրի առնել հետաքրքիր պատմություններ ու դեպքեր այդ տարիներից:


4. Երկար ժամանակ անտեսված ու հետաձգված շատ գործեր կարելի է անել հենց այս ժամանակ` վերջապես դասավորել դարակը, դասակարգել լուսանկարների ալբոմները, վերջացնել սկսած բայց չավարտած շարֆի կամ գուլպայի գործելը… հաստատ շատերի մոտ նման պարտականություններ հավաքված կլինեն :)


5. Վերջապես, կարելի է գազի վրա ջուր եռացնելով թեյ պատրաստել, փաթաթվել ծածկոցով, մուրաբայով թեյը խմել ու նայել մոմի լույսին: Աչքերին էլ է օգուտ:

Այս ամենը մտքիս որ եկավ, հասկացա որ ամսեկան կամ նույնիսկ շաբաթական 1 առանց էլեկտրականության ժամը շատ տեղին կլիներ գոնե ինձ համար: Ոչ մի հեռախոս, նոութբուք, ինտերնետ, (ձայնագրված) երաժշտություն կամ արհեստական աղմուկ… միայն մոմի լույս ու հանդարտ մտքեր:



Եթե գրածս կարդացիք ու հավեսի ընկաք earth hour-ին մասնակցելու, բայց հետո գիտակցեցիք որ այս տարվանը բաց եք թողել, կարող եմ հուշել որ սեփական earth hour-ներ կազմակերպելու համար շատ բան պետք չի :) Տանը ավելորդ լույսերը անջատելը ոչ մեկի վնաս չի տա, իսկ առանց էլեկտրականության ժամեր կազմակերպելու համար, թերևս պետք է միայն տնեցիների համաձայնությունը, կամ էլ` նրանց տնից բացակայելը:

Spring is definitely here. Apricot trees blossom and Yerevan's cultural life is getting more active. Needless to say, i'm very happy on both occasions :)



Within last week I managed to enjoy 2 concerts of which i'm going to tell you.



The first one was on March 13 at my favorite Cafesjian Center for the Arts' Special Events Auditorium. It was the British-Armenian band VO.X with a britpop, jazz, blues, pop-rock, some Spanish program. I first heard about them thanks to the video "Made in Yerevan" which I love :)



Then I loved their "Nor orva yerg" and "No Matter" which by the way brought VO.X the British Gospel Music Awards nomination as Best British Group in 2003.



The concert rocked and I haven't seen the Auditorium so crowded before.





The next one was not a real concert but a recording of it, however on a big cinema screen. Organized by Barseghyan Media Factory, this was the Yerevan premiere of the movie which is being screened in various locations at the moment. It was an amazing show: Serj Tankian's Elect The Dead Symphony together with the Auckland Philharmonia Orchestra. I loved that album, but I didn't know it would be so terrific live and with orchestra. Enjoyed every sound of it.





P.S. Sunday marked the first anniversary of ma preshs.

It Sucks

• You feel weak, bad, and wish you could take a magic pill and recover asap


• You have to miss some really important work back in the office


• Everybody's asking why it happened? did you catch cold? do you drink tea? etc...


• Your parents/siblings annoy you with lectures on how to take care of yourself


• Sometimes you are so bad, you can't even hold the netbook to watch/read anything :(


• Most of the time you are forbidden to hold your netbook and do smth, cause you're sick and computer's making you even more sick! (c) parents


• If you hate taking meds, this is when you can't really resist them, since sometimes they may be your ultimate chance to get better. so you have to stuff your body with unknown chemicals with no proven result


• If you are used to taking meds, you know that you may experience the full gradient of their side-effects at the meantime financing the evil pharmaceutical companies


• You need to keep distance while greeting/kissing people or avoid them at all


• While some people enjoy it, others hate lying in bed doing nothing at all! including me. 

It Doesn't Suck

• You are getting some more attention and care from others, it feels good.


• While in fever, you have the chance to watch some surreal dreams of yours. Like last night, i met Lady Gaga in my neighborhood... don't laugh! i may even open a separate blog for describing my dreams in fever. They are something :)))


• You have enough time to read some unfinished books, watch movies that you have downloaded for a while, write blog posts, like this :)


• You can stay in bed as much as you want :) everybody will be convincing you to recover "fully" before going out.


• If you are in a temporary state of being tired of everything, this is a good chance to have a rest and think about future )


• Friends may visit you and bring fruits and natural juice :) feels good to be loved and needed.


• You have plenty of time to think and develop new ideas, write down thoughts and answer to starred emails. 


• You have the time (and can't skip) watching television and get to know all the actual trends on national television, finally find out what was that show everybody was talking about recently.


• You can lie in your bed and listen to your favorite music for hours.


• If you have a pet, you get some quality time with him.


• If you're not on antibiotics, you may find comfort and relax in alcohol :) will be good for the throat too, btw :)

I am now a proud owner of a Moleskine notebook. It's even the special Woodstock 40th anniversary edition!

Sadly, Moleskines can't be found in Armenia, so I had to wait to get it from somewhere else. I'm so thankful to my friend Gohar, who brought it for me right from Italy!



It's a hard cover ruled notebook, perfect for writing down my thoughts, the most positive ones :)



When I posted about the Moleskine in Facebook, I was surprised to see that so many of my friends are its fans and seem to know why Moleskine is special and is not like any other notebook.



I love everything about this notebook. The quality of the paper, its smell, and the expandable pocket!

I now feel as a part of a special community :) (especially after registering in the website :)

"Moleskine is a family of notebooks with a rich history that has captured the hearts and minds of people the world over."

If you are not familiar with Moleskines, read further for some interesting info I digged on the web.

Moleskine (pron. mol-a-skeen’-a) is a brand of notebooks, planners, diaries, sketchbooks and albums manufactured by Moleskine Srl, an Italian company based in Milan. Moleskine notebooks are typically bound in oilcloth-covered cardboard, with an elastic band to hold the notebook closed, a sewn spine that allows it to lie flat when opened, cream colour paper, rounded corners, a ribbon bookmark, an expandable pocket inside the rear cover, all packed in a paper banderole.



Moleskine was created as a brand in 1997, bringing back to life the legendary notebook used by artists and thinkers over the past two century: among them Vincent van Gogh, Pablo Picasso, Ernest Hemingway, and Bruce Chatwin. A trusted and handy travel companion, the nameless black notebook held invaluable sketches, notes, stories, and ideas that would one day become famous paintings or the pages of beloved books.



[...]



Moleskine is a brand supported by worldwide communities of enthusiasts who write, sketch, paint and draw on Moleskine notebooks. These communities often share images of decorated pages through blogs, social networks or photo and video sharing platforms.

A small interview with Maria Sebregondi, who is in charge of brand equity and communication for Moleskine.

Moleskine is culture, travel, imagination, memory, personal identity. It is a collection of independent tools that accompany everyday and extraordinary events. A Moleskine notebook becomes an integral part of one’s personality. It is a basic, compact and intelligent accessory. Symbolic and practical elements are combined in one story-telling object that releases energy  and emotions collected over time. 



[...]



Moleskine is a notebook that tells a story. Its place in history is as an anonymous keeper of sketches and notes, before they became famous pictures or pages of well-loved books. Moleskine is also a ‘book yet to be written’ and the notebook’s owner is the person writing it.

p.s. I love how Moleskine is using the social media, the communities, fan art websites etc. It's a great brand, really.

YouTube channel MoleskineArt - watch cool videos of Moleskines.